Taniec Voladores – ludzie, którzy tańczą z niebem

Kiedy po raz pierwszy zobaczyliśmy ich nad głowami turystów w Costa Maya, przyznam szczerze – zrobiło mi się, jeszcze cieplej niż było.

Danza de los Voladores

Czterech ludzi wiszących kilkanaście metrów nad ziemią, przywiązanych linami, kręcących się powoli wokół wysokiego słupa. Do tego jeden z nich na samej górze grający na flecie i małym bębnie.

Brzmi jak karaibska atrakcja dla turystów?

Tylko pozornie.

To rytuał znany jako Danza de los Voladores, czyli Taniec Latających Ludzi. Tradycja ta pochodzi z Meksyku i jest związana przede wszystkim z kulturą Totonaków z regionu Veracruz, choć jej korzenie sięgają szerzej do świata dawnych cywilizacji Mezoameryki.

Według tradycji rytuał miał charakter religijny i był związany z prośbą o deszcz oraz urodzaj.

Symbolika jest bardzo czytelna:

• czterech „lotników” reprezentuje cztery strony świata

• piąty człowiek na szczycie słupa symbolizuje centrum świata i połączenie z niebem

• spiralny ruch w dół odzwierciedla cykle czasu i ruch słońca

Dawniej wspinano się na drewniany słup wysoki nawet na trzydzieści metrów – bez żadnych zabezpieczeń. Na górze kaporal grał na flecie i bębnie, a czterech tancerzy rzucało się w dół, powoli rozwijając liny, aż dotykali ziemi.

Brzmi widowiskowo.
Bo takie właśnie jest.

Dziś często można zobaczyć ten rytuał przy miejscach odwiedzanych przez turystów – jak choćby w Costa Maya. Nie jest to sztucznie wymyślona atrakcja. To autentyczna tradycja, która przetrwała wieki i została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

I nawet jeśli ogląda się ją w karaibskim porcie, między stoiskami z kokosami i pasażami duty-free, to trudno nie poczuć odrobiny respektu.

Bo kiedy człowiek wisi głową w dół kilkanaście metrów nad ziemią i gra na flecie…

To nie jest już tylko pokaz, to jest tradycja, która wciąż oddycha.